Gier in strop
Het is hier in het winterhalfjaar toch altijd erg leuk met dieren.
Vorige week zag ik naast de naar het volgende dorp een hele troep vale gieren planeren boven een plek waar een paar weken eerder een wild zwijn in een strop had gelegen (en ook was opgegeten). We zagen op de plek van de strop ook iets bewegen. Vlug naar huis, fototoestel ophalen en op weg naar de strop. Daar bleek weer een wild zwijn in te hebben gezeten, maar de kop was er inmiddels vanaf (waarschijnlijk de boer die de kop aan een opzetter verpatst).
Door het verwijderen van de kop lag de strop weer vrij, en daar had een gier zíjn kop weer doorgestoken. Nu zat de gier dus vast.
Wij -mijn opperman Lluis, die mij helpt met de verbouwing van het huis in het volgende dorp, en ik- hebben toen de touwtjes waarmee de strop aan de boom vastzat doorgesneden met een steen. De gier ondertussen op een goeie meter rustig afwachtend.
Eenmaal touw door, wat te doen? Het idee om een aasetend, groot (snavel en poten) beest te benaderen en eens rustig proberen de strop los te maken sprak mij niet erg aan.
Dus losgelaten waarop gier -met zo’n twee meter staaldraad- wegvloog. We waren hem snel kwijt. Niet zeker of het de gier echt gelukt was hoogte te winnen of een stukje verder een noodlanding gemaakt?
Na die tijd ook geen gier met touwtje meer over zien vliegen. Spannend was het wel.