Nieuwe fietsroutes
Onze webmaster roept dan bijvoorbeeld dat de informatie over fietsen wel een beetje uitgebreider kan, nieuwe routes misschien? Zo kwam het dat ik
afgelopen zondag, Tim achterop, Joep ernaast op zijn eigen fiets, op de fiets naar de markt ben geweest. Beste mensen: leuke tocht, afwisselend, uitstekend te doen met kinderen! Maar dat was oud nieuws. Het ging om nieuwe tochten. Franka had tijdens een wandeling de week ervoor een “mogelijk nieuwe route ontdekt”. Stond weliswaar op geen enkele kaart, maar wij meenden beiden in het bladarme bos een lijn te ontwaren, zelfs vrij vlak, zo te zien, die een leuk nieuw & alternatief MTB-circuitje zou kunnen zijn. Misschien wel te fietsen met kinderen! Gelukkig zo verstandig om de eerste proefneming zonder kinderen te doen. De eerst mogelijke toegangsroute begint als een leuk gebetonneerd pad naast de camping. Een kleine kilometer verder eindigt het, nog steeds op beton, met een onbekend stijgings%. Wel zoveel dat mijn voorwiel losraakt van de grond als ik probeer aan te zetten. Geen aansluiting met mogelijk bospad te zien, dus terug. Lekker snelle afdaling, voor sommigen. Lijkt me minder geschikt voor kinderen.
De tweede mogelijke toegangsroute vertoont gelijkenis met de eerste. Alleen niet gebetonneerd. En ook geen bospad te zien. De derde mogelijke toegangsroute leek me op voorhand eigenlijk te steil. Zeker voor kinderen. Maar bestaat dat bospad nou wel of niet? Omhoog, na iets meer dan vijf meter wordt fietsen te zwaar: modder, steil, grote stenen. Boven me lonkt het bospad nog steeds, dus met fiets aan de hand de beklimming aangevangen.
Het was zondag, ik ging even naar de markt, dus ik had mijn sloffen aangehouden. Tijdens het fietsen bleek dit geen voordeel, maar wandelend
over een modderig, steil pad met de fiets aan de hand leek het mij zelfs een nadeel. Nog altijd zie ik verlangend uit naar de beloning die boven
ongetwijfeld volgen zal: “De ontdekking van een prachtige nieuwe fietsroute vlak bij ons, tevens zeer geschikt voor kinderen!”
Heeft Columbus bij leven geweten dat zijn India een handvol Caraïbische eilanden was? En zo ja, vond hij dat dan vervelend? Bij leven heb ik in ieder geval voor de zoveelste keer ontdekt dat vlakke, de hoogtelijnen volgende, paden in een overigens zeer geaccidenteerd terrein eigenlijk altijd iets van doen hebben met (oude) irrigatiekanalen. Zo ook dit beloftevolle “bospad”. Geïmponeerd door het werk dat onze voorouders in dít landschap hebben gehad aan het aanleggen van het kanaal was ik zeker. Toch, gemengde gevoelens. Conclusie: we gaan zeker door met het verkennen van nieuwe
routemogelijkheden. En passant zullen we ongetwijfeld nog de nodige rimpelingen in het landschap ontdekken.