Jaco’s weekjournaal

Twee cola

December 14th, 2004

Het maken van “bruggetjes”, in de betekenis van het overgaan tot een ander onderwerp als ware dit vanzelf voortgekomen uit het voorgaande, dateert van ná de tijd dat wij onszelf hier begonnen te vestigen.

Wij zijn dus nooit erg bekwame bruggenbouwers geworden in talig opzicht. Gewoon één van de vele uitdrukkingen die, al of niet voorbijgaand, worden opgenomen in je al of niet actieve vocabulaire. Passief in ons geval dus, met een licht gevoel van irritatie als de uitdrukking voorbijkomt. Zowel een hoog Mart Smeets als e-rijken gehalte, zoiets.
Het zal dan ook niet verbazen dat ik met enige vilein kan melden dat mijn privé-inburgeringscursus inmiddels zover is gevorderd dat ik moeiteloos het woord “puente” in de mond neem. “Puente” betekent brug. Op zijn Catalaans zeg je “pont”, zonder “t” uitgesproken en dat lukt ook nog wel. Spanjaarden en Catalanen gebruiken hun bruggen voor het aanduiden van lange weekenden. Oorspronkelijk om aan te geven dat een nationale feestdag bijvoorbeeld op donderdag met het daaropvolgende weekend werd verbonden door een algemene vrije dag: De Brug.

Een weekend waarbij de feestdag op zaterdag of zondag valt, wordt ook aangeduid met brug. Een korte brug in dat geval. En hoewel er tekenen zijn die wijzen op verandering in de vastgeroeste patronen: heel Spanje stapt in de auto om, voorzover de file’s dat tolereren, naar het tweede huis te crossen bij een puente en te ontspánnen.
Wij zitten nu midden in een top-puente van vijf dagen (langer kunnnen ze niet zijn) en het is een drama. De winkels hebben rijen (”rij” = cola in het spaans) voor de kassa tot voorbij de vleeswaren die trouwens al dagen zijn uitverkocht, de geldautomaten van alle banken zijn leeg, de mensen staan bij ons nu tot drie uur lang in de file om bij het net geopende (¡immers puente!) skistation in de rij te kunnen gaan staan voor de kassa, daarna voor de skiverhuur en vervolgens de lift, de wc die al verstopt is geraakt en de automaat met versnaperingen.

In Spanje is het de gewoonte om de consumpties aan een afhaalbar eerst te betalen en dan met je kassa-bon je bestelling bij een ander persoon, in een andere rij, te doen.
Juist op dit punt van de inburgeringscursus kan ik nog wat bijscholing gebruiken, zo bleek vandaag.

¡Dos Cola, por favor!

No Comments

No comments yet.

Sorry, the comment form is closed at this time.