Jaco’s weekjournaal

Een voormalig collega heeft besloten op vijftigjarige leeftijd een nieuwe draai aan zijn leven te geven. Hij heeft het bouwvak achter zich gelaten en is schrijver geworden. Affiniteit met literatuur was hem nooit vreemd. Vóórdat hij koos voor het bouwvak bracht hij de dag door als student Nederlandse taal- en letterkunde.

Zijn eerste boek, waarvan ik de titel heb gebruikt als aanhef van dit stukje, gaat over …..bouwen. Rijkelijk wordt geput uit de –voor een klein deel met mij gedeelde- ervaringen die hij heeft opgedaan in de dagelijkse praktijk. Voor mij werkt het derhalve als het bekende feest der herkenning: proberen achter de inspiratiebron van persoonsbeschrijvingen, situaties op het werk, met de vrouw enz. enz. te komen.

Maar goed, is het afgezien daarvan nu een goed boek? En kan ik dat wel beoordelen? Daar wil ik het graat met u, lezer, over hebben tijdens de komende zomervakantie bij ons.

Het gesprek is uiteraard slechts dan vruchtbaar indien beide partijen zich voorbereiden. Dus: snelt naar de winkel en schaft het aan!

Op die manier helpen we elkaar:

-Gerard (van Hagen, zo heet de auteur) is binnen de kortste keren door zijn eerste druk heen & krijgt een leuke start als gerespecteerde romancier (wij hebben ongeveer drieduizend unieke bezoekers per maand op deze site, zonder veeleisend te zijn verwacht ik dat de helft tot aanschaf overgaat).

-U kunt er , op mijn gezag, van uitgaan dat het boek in de vakantiebiep niet misstaat, en hebt stof tot praten met alle buurmannen & vrouwen bij ons en soortgelijke verblijven, want die hebben het gelezen, zijn er net aan begonnen of dat vast van plan.

-Het levert mij in ieder geval stof op voor twee nieuwe verhaaltjes.

Eéntje over de inhoud en ééntje over de resultaten van de door mij gehanteerde strategie. Laten wij, veertigers en vijftigers, het op ons zitten dat Obama is verkozen op grond van blogs en facebooks door de generaties die na ons komen, óf hebben wij nog de levenslust en energie om een helder statement te maken?